به گزارش خبرگزاری مهر، مهندسان شیمی و دانشمندان علم مواد قصد دارند برای این کار از سطح خود تمیز شونده گیاه نیلوفر آبی تقلید کنند. سطح برگهای این گیاه از ساختارهای میکرو و نانو مقیاس دارای پوشش واکسی تشکیل شده است که مانع از چسبیدن آلاینده‌ها و آب بر سطح آن می‌شود.

به دلیل پیچیدگی ساختارهای نانو و میکرو مقیاس، قطرات آب فقط با سه درصد از سطح تماس پیدا می کند و در واقع سطح برگ در مقایسه با سطوح صاف تماس زیادی با آب ندارد.

به منظور ارائه چند کاربرد منحصر به فرد این گیاه، محققان موسسه جرجیا سعی در ساخت یک سطح دو ردیفه از برگ های نیلوفر آبی از مواد مختلفی مانند پلی بوتادین کردند ولی ترکیبات آلی برای پوشش های در معرض تابش نور آفتاب مناسب نیستند، زیرا اشعه UV  پیوندهای کربن را می‌شکند. این محققان برای استفاده از این فناوری یعنی عایق های خودپاک کن روی کابل های انتقال برق فشار قوی، مواد دیگری توسعه داده‌اند.

ونگ و همکارانش موفق به توسعه سطح نیلوفر آبی شدند که با استفاده از ترکیبی از سیلیکون، فلوئوروکربن‌ها و ترکیبات معدنی مانند دی ‌اکسید تیتانیوم و دی اکسید سیلیکون در برابر تابش های فرابنفش توان ایستادگی  دارد. نمونه اولیه این پوشش پایداری خوبی در تست های درازمدت از خود نشان داد.

نیلوفر آبی کاربردهای مختلفی دارد که می توان به استفاده از توده ای از نانولوله های کربنی برای ایجاد برجستگی هایی در سطح که موجب ممانعت از تجمع گرد و غبار در سطح سلول های فتوولتائیک، لباس‌های فضانوردی‌ و دیگر تجهیزات مورد استفاده در سطح ماه و مریخ می‌شود، اشاره کرد.

استفاده از سطوح نیلوفر آبی در تجهیزات پزشکی برای ممانعت از لخته شدن خون به دلیل تماس آنها با خون نیز کاربرد دارد. این پوشش‌ها جایگزین مواد ضد انعقادی می شوند که روی دستگاه های قابل کاشت در بدن مانند استنت ها جهت باز نگه داشتن رگ های خون به کار خواهند رفت.

ونگ معتقد است زدودن گرد وغبار از سطح صاف کار ساده‌ای نیست، هر چند این قضیه کمی دور از ذهن است ولی زبری سطوح در فرآیند تمیزکاری کمک مؤثری می ‌کند. وی معتقد است سطح نیلوفر آبی دارای کاربردهای بالقوه ای است.